|
کور | تګلاره | اړیکې | محمود نظری |
||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||
|
دعزيز نسين(دترکيي نوميالې ليکوال) ژباړن: پيغام د سپی وصيتنامه
پشکۍ،کوتری نور ډول ،ډول ژووی موجود وه چې ده به لکه د خپل اولاد په شان روزل٠مګر دده په زړه پوری او خورا ګران ژوی دده سپی وو ٠دا سپی چې د ١٤ کلو راهيسی دګلخان سره اوسيده ناروغ شو٠ ګل دير کوښښ وکړچه هغه بچ کړی مګر بریالی نشو. په پای کې سپی پداسی حال کې مړ شو چې ګلخان د هغه په خوله کې دشیدو څاڅکي ور اچوله
او له دواړو سترګو یې اوښکې څڅېدې٠
نتيجي ته ورسيد چه دخپل سپي جسد په قدر او عزت سره خاورو ته وسپاري٠
لري يوه بل کلي ته ولاړ٠هلته يې خلک په ځان راټول
او ورته يې داسی څرګنده کړه چه ګواکې په تابوت
ته وسپاری٠
تابوت له درزه ښکاره شوه٠ګلخان چې هر څه وکړه فايده
یې ونکړه او خلکو دی قاضي ته لاس تړلی ورو ست٠
چې قاضی صاحب ځماسپې د انسان په شان خبرې کولې،
قاضی په غوسه شو او ګلخان ته ئی اشاره و کړه چه دی
سپی هيڅکله خبری نشی کولی٠
کاوه اوخيراتونه بیې کول او د ډيرو شتو څښتن وو، قاضی نورهم په غوسه شو او یي ویل: لاحوله ولا ګلخان زياته کړه چې ځما سپی يوه وصيتنامه هم ليکلی٠ قاضي په داسې حال کې چې له غوسې نه خوټيده ،ګلخان ته يي وویل:
احمقه! سپی او وصيتنامه؟
کولو لپاره دی دهغه لاسونه ازاد کړی شي٠
یې پر ميز کيښود،اوزیاته ئی کړه چې سپي په خپله وصيتپاڼه کي ويلی دي چې دا دسرو زروکمربند قاضي صاحب ته ورکړی ! قاضی پداسی حال کی چه له خوښی نه په جامو کې نه ځايده، د ګلخان نه و پوښتل: ښه دې خدای بښلی نور څه وصيت کړی دی.
|
||||||||||||||