|
محمود نظري
خو شحال بابا
خو شحال بابا پداسی حالت کې دنیا
ته ستر ګې وغړولی چې نور الد ین جها ن ګیر د هند په نیمه وچه بشپړ حا کمیت
درلود یعنی په (۱۰۲۲ه) کال کې زیږدلی
دی د پلار نوم یې شهباز خان ، دنیکه نوم یې یحی اود غور نیکه نوم یې ملک اکوړه
و. ددغه شعر نه د هغه سوانح ښه معلو میږ ي
دهـجـرت زردوه ویشـت سـن و
چې زه راغـلـم پـه جـهـان
زه خو شحال د شهباز خان یم
چې تـورزن یم کـان په کـان
شهبـاز خان دیحی خــــان و
چې بـل نه و هســــی ځـوان
یـحــی خـان د اکــــــوړی
چـې په تـوره و سلـــــطان
دخوشال هزلیات او طنزونو ته دلته اشاره
کیږي:
د دوه دامو ورته وکړم راته غوږ
کړه
په زړه کلپه ناغه په خبرنه شرميږي
بدګويه بد زبانه ډير وي لږ خبره
ځان تود بوي يې له ځانه د ليوه غوندې بهيږي
ونسته چې دځان ځيږه د تن هم ځږه کر لنډه بد رنګي
يکدله يکدله ګيډه وره په خوړلو نه
مړيږي
همدا ډول د دوه دامو ښځو په اړه
وايي، چې داسې دي، نه پت ګوري، نه عزت ګوري او نه شرم ګوري
ميوه، لونګ، جايغل پدر يې غرض
نه وي
تروه ترخه سونډ مونډ بلا بتر نه يې زړه کيږي
چې تاو خارښت ورپاڅي ناکراره شي ښوريږي
که لوي وي که هلک وي وهر چاوته قهريږي
نه پت ګوريو نه شرم نه يې حق وته نظر وي
دخپل ميړه په غېږ کې زړه يې نورو ته پړقيږي
(دخوشحال کليات ۶۶۰ مخ)
خوشحال خان دغه ښځې ډېرې بدې يادې
کړي او دا يې هم ويلي دي :
اوس غوږ باسه وماته مخ يې تور دي
د دودامو
بيان د فيل اندامو هم ضرو ر دي بيانيږي
کټه مخ، بدکوککونه، وروځي پلنې وړې سترګې
لوي سر،وېښته ځږه، سرونه سره ځليږي
درست ځان کټه لاس پښې کټه کټه د لاسو ګوتې
بدې شونډې داړه ورې چې سړي ځنې ويريږي
يو دروند آواز هم دروند په زړه سخته ناشولته
هم په مهر قهرجنه، چې بل خاندې دا پخيږي
هاتي غوندې خوراک کا دهاتي غوندې تر بوي ځي
|