|
کور | تګلاره | اړیکې | محمود نظری |
||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||
|
د م . نظری د«بهرنۍ خندنۍ ټوکې» له کتابه
بیچاره ډاکټران او ناروغان
۵ دکاناډا په یوه کلي کې برېښنا تللې وه؛ نو ډاکټر اړ شو له ارلیکین څخه کار واخلی څو دقیقی وروسته یو هلک پیدا شو سړي لاټین پرېښود او هلک يې په غیږ کې ونیوه؛ خو ډاکټر ورته وویل: ارلیکین ونیسه بل ورپسې دی او بیا یوه جنۍ وزیږېده. سړی غوښتل ارلیکین کښېږدی؛ خوډاکټر ورباندی ږغ وکړ ارلیکین مه ږده چې بل ورپسې دی سړی ارلیکین پوه کړ او ويې ویل: ته نه پوهیږئ دا په روښنايي راوځی! *** د ډاکټر د کورد تشناب نل چولی وو. نل دوان يې ورته راوست د کار وروسته یې ترې وپوښتل: څوشوې؟ - شپیته ډالره - د نیم ساعت لپاره شپیته ډالره ، زه چې ډاکتر یمه دومره پیدا کولی نه شم - زه چې ډاکټر وم ما هم نه شوای پيدا کولای *** څلورو نرسانو هوډ وکړ چې کبرجن ډاکټر ته سبق ورکړي: لومړی: ما يې په ساتیسکوپ کې پومبه اېښي ده چې څه وانه وري دویمه: ما يې له تر مامیتره څخه سیماب ایستلی دی او هغه مې رنګ کړی چې ۱۰۷ وویل شي درېیمه:ما يې د الماری ټولی کاندیم « بوغی» سوری کړی دی څلورمي ضعف وکړ ***
|
||||||||||||||